اگه مثل من برخوردین به یکی از اون آقایونی که وقت صحبت کردن باهاتون به در و دیوار نگاه می‌کنن که یه وقت خدایی نکرده چهار تا تاری موی شما ایمانشون رو به خطر نندازه (بوق سانسور) و اگه مثل من این مورد می‌ره رو اعصابتون به‌ترین کار اینه که راهتون رو بکشید و برید . طرف که می‌پرسه کجا داری می‌ری ؟ اون موقع بهش بگید ظاهرن طرف صحبت شما دیواره من نیستم .

جواب می‌ده ، یعنی برا من که جواب داد ! (اسمایلی وای چه عالی)*

یعنی بعدش طرف به جز این که زل زده بود تو صورتم کم مونده بود یقه‌م رو هم بگیره که دوباره نرم . (اسمایلی عجب غلطی کردم)

 

 

پ . ن : الان سه شنبه‌س . (اسمایلیه رو حرف من حرف نباشه)

*پ . ن : کپی رایت این اسمایلیا مال گیلاسه . بگم که فردا مدیون نشم (اسمایلی باید فکر اون دنیام باشی دیگه)