می‌گن* ، می‌گیم ، خواهند گفت ، خواهیم گفت :

هم‌جنس‌گراها منحرفن ! 

کسایی که حجاب ندارن منحرفن !

کسایی که تهمت می‌زنن منحرفن !

کسایی که تو چهارچوب غیر مذهبی با کسی رابطه دارن منحرفن !

کسایی که دین ندارن منحرفن !

کسایی که مشروب می خورن منحرفن !

دخترایی که سیگار می کشن منحرفن !

کسایی که متعهد نیستن منحرفن !

کسایی که ...

 

به چه حقی در مورد دیگران فتوا صادر می‌کنیم ؟

هر کسی ممکنه با معیارهای دیگری منحرف باشه .

باید یاد بگیریم دنیا رو از چهارچوبی که دوست داریم نبینیم .

باید اون خط کشی رو که دستمونه و همه رو باهاش اندازه می‌گیریم کنار بذاریم .

من با خط کش تو منحرفم و تو با خط کش من ، با اون خط کشا من و تو نمی‌تونیم دوست باشیم .

زندگی بدون خط کشی قشنگ تره .

با خط کشا ما فقط قضاوت می‌کنیم نگاه نمی‌کنیم .

همه عین هم هستیم نگاه ما به دیگرانه که اونا رو متفاوت از ما و حماقت ماست که ما رو به‌تر و سالم تر از اونا می‌کنه .

 

 

* مربوط به گفته‌های آدمای دنیای مجازیه ، ده‌ها مورد نوشته بودم ...

 

 

 

ب . ن : شیخ ابوالحسن خراقانی بر سر خانقاه خود نوشت :

هر کس به این سرا آمد نانش دهید و از ایمانش مپرسید چه آن که در درگاه باری‌تعالا به جان ارزد البته که بر خان ابوالحسن به نان ارزد .

 

ب . ن : جریان ابراهیم و پیرمرد کافر رو یادتونه ؟

همونی که ابراهیم به خاطر کفرش مهمونش نکرد و خدا ملامتش کرد که هفتاد سال من روزی این آدم رو دادم و تو یه وعده بهش غذا ندادی .

 

ب . ن : جالبه که اغلب آدمایی که دیگران رو قضاوت می کنن می گن ما آدمای معتقدی هستیم !

همون طور که سعیده قدس می نویسه : نمی‌دانم چرا همه‌ی انسان‌هایی که بیش‌تر ادعای زهد و تقرب دارند ، بیش از همه از مهربانی بی‌خبرند