بولوت

اون دوران که وبلاگ نویسی رونق خاصی داشت و گودر شبکه اجتماعی مون بود! یه وبلاگ نویسی بود که یه سری دوره آموزشی در یه حوزه خاصی برگزار میکرد. هنوزم میکنه. 

دوست داشتم کلاس هاش رو شرکت کنم. اما مستلزم چند ماه تهران بودن یا چند ماه رفت و آمد کردن بود و من اون سالها فرصت و موقعیتش رو نداشتم.

این چند ساله خیلی شناخته شد و خیلی وبلاگ نویسا رو دیدم که که توی کلاسهاش شرکت کردن و تعریف کردن.

تفکرات آدمها روی قضاوت هاشون تاثیر میذاره. بخش زیادی از تفکرات این آدم رو دوست و قبول داشتم. و بعدها در بحبوحه مسائل سیاسی و اجتماعی دیدم که ایشون چه قضاوتها و تفکرات (از نظر من) بسیار اشتباهی داشت.

یکی از دوره های آموزشیش از امروز شروع میشد! چند ماهی تهران هستم و میتونستم کلاسها رو برم. تمام این سالها دیدم کسانی رو که توی دوره هاش شرکت کردن و دیگه فکر این که کاش من هم میرفتم به پر رنگی قبل نبود. این بار میتونستم برم ولی بعد از کی بالا و پایین کردن دیدم نه! نمیتونم! نمیتونم این چیزها رو از کسی که قضاوتها و اشتباهات اونقدر فاحش داشته یاد بگیرم. نه برای این که آدمها نمیتونن اشتباه کنن برای این که کسی که اون قضاوتهای اشتباهات رو داشت از نظر من نمیتونه آموزگار یک سری مسائل باشه.

پ. ن: 88 نقطه عطفی در تاریخ ماست. خیلی بی ظرفیتی و درک نکردنها و تو باغ نبودن ها توش معلوم شد. هنوزم این چیزا ادامه داره.

پ. ن: کامنتا رو تایید کردم. سر فرصت جواب میدم. فعلن درگیر بهار نکو هستم!