بولوت

سال 94 و 96 با طرفداران لیست امید مجلس و شورا، حتی بعضی از کسانی که طرفدار روحانی بودن چالش داشتم. هی میگفتم اینجوری که دارید جو میدید نیست. نه لیست امید نه مجلس قرار نیست کاری بکنن. اصولن ماهیت اصلاح طلبی کار خاصی کردن نیست اینا فقط میخوان حضور داشته باشن و یه گوشه ای بشینن. فک نکنید شورای شهر قراره کاری بکنه. 30 تا نماینده مجلس تهران قرار نیست تحول خاصی انجام بدن. و در نهایت روحانی ام از خودشونه خیلی فک نکنید تهش قرار اتفاق خاصی بیفته. هدف اینه که از تجمع قدرت دست یه گروه و جریان فکری خاص جلوگیری بشه وگرنه که زاویه تغییر انقدر کمه که شاید حتی قابل دیدن نباشه.

دعوا میشد که تو مخالف لیست امید و روحانی و... هستی. یه عده حتی واقعن باور نمیکردن من به اینا رای داده باشم. در حالی سال 94 من 800 کیلومتر از شهرم سفر کردم و اومدم تهران تا به لیست امید مجلس و خبرگان رای بدم.

دیگه نگم از وقتی از کارهای خوب احمدی نژاد دفاع میکردم چه حالی میشدن. امروز همونا میگن روحانی با احمدی نژاد فرقی نداشت!

الان 80 درصد اونایی که با من چالش داشتن و فکر میکردن بدبینم، رای ندادن. تازه فحشم دادن به من که می خوام رای بدم.

واقع بینی داشتن، توان تجزیه تحلیل داشتن. شورگیر نشدن در دراز مدت باعث میشه نه این وری غش کنی نه اون وری ضعف. یه راه داری که تا همیشه قراره همون رو بری.