پسر ایران
"ایرانیان یوزپلنگ را اهلی میکنند و با او حرف میزنند!
يوزپلنگ تربيت شده به انسان صدمه نمىزند. سواركار يكى از اين جانوران را كه چشمش را با باريكهاى از پارچه بسته و زنجير بر گردنش زده بر ترك اسب خود مىنشاند و بر سر راه جانورى كه قصد شكار كردنش را دارد به انتظار مىايستد و وقتى دريافت كه نزديك رسيده است چشم و زنجير يوز را مىگشايد. سرش را به سوى شكار برمىگرداند و به طرفش مىجهاند.
يوز همين كه حيوانى را كه بايد به او حمله برد ديد مىغرّد و به سويش مىجهد و او را از پاى درمىآورد امّا اگر در مبارزه كارى از پيش نبرد پيش صاحبش بازمىگردد. آن وقت صاحبش به به منظور دلدارى، يوزِ شرمسار را مىنوازد و مىگويد گناه از يوز نيست، شكار درست به او نشان داده نشده است.
مىگويند جانور مفهوم اين پوزشگرى و نوازش را در مىيابد و اظهار رضامندى مىنمايد."
سفرنامه شاردن، جلد دوم، صفحه 756
.
.
پ.ن: اون چوپانی که دو تا توله یوز رو از محیط زیست طبیعیشون برداشت برد تحویل محیط بانی داد رو زنده می خوام.
پ.ن: یوز اگر مرد چه باک! پفیوزها هستند!