دلار و سفر نوروزی
یکی از دلایلی که برخی مدام ضرر میکنن و سرمایه شون رو از دست میدن اینه که وقتی کالاهای سرمایه ای گرون میشه صف میکشن بخرن، درحالی که باید بفروشن! وقتی قیمت چیزی سقوط کرده صف میکشن بفروشن، درحالی که باید بخرن. اونی سود میکنه که دلار رو 50 و خورده ای تومن بفروشه و 40 و خورده ای تومن بخره. وقتی دلار مدام داره میره بالا یا مدام داره میره پایین. نه وقت خریده نه وقت فروش. دلار رو وقتی میخرن که بازار توی یه ثبات حداقل 2 هفته ای باشه. (این فرض برای مردم عادیه وگرنه نوسانگیرها در بازار توی یه روز ممکنه 3-4 بار دلار بخرن و بفروشن. اونا کارشون یه چیز دیگه س)
درباره کف قیمت دلار. دولتمردان اقتصادی اشاره های کلیدی داشتن. وقتی میگن قیمت واقعی دلار 41-42 تومنه. یعنی این کف قیمتیه که دولت، بانک مرکزی برای بازار ارز در نظر گرفته. تازه این قیمت بازار متشکلشونه، بازار آزاد رو که به این قیمت هم نمیذارن برسه. یک مقطع کوتاه ممکنه برای نوسان گیری حتی تا 38 تومن هم بیارن پایین دلار رو. چرا؟ برای همون مورد اولی که گفتم. صف های فروشی که ایجاد میشه. دلارهای که 50 و خورده فروخته شده با با قیمت 38-9 تومن از دست مردم جمع کنن.
یک توصیه نوروزی هم بکنم! جنوب یا مناطق مرزی اگه رفتید برای خرید کالا احتمالن نسبت به محل سکونت قیمتها بالا باشه. به خاطر اختلاف قیمت بالای دلار آزاد نسبت به دلار نیمایی که برای واردات قانونی میدن جنس قاچاق گرونتر در میاد. برای همین قبل از سفر از شهر خودتون قیمت بگیرید. این مناطق زمانی که اختلاف قیمت بازار و ارز تخصیصی برای واردات کم باشه قیمت اجناس قاچاقشون بهتر میشه. وگرنه برای جنوبی هم میصرفه بیاد از تهران جنسی که با دلار دولتی وارد شده رو بخره ببره شهرش بفروشه تا این که از قاچاقچی جنسی که با دلار آزاد خریده شده رو بخره.