همسن و ساله منه! دیپلم نداره. یه دختر نوزده ساله و یه پسر هجده ساله داره. دخترش ازدواج کرده و یه پسر سه ماهه داره. شوهرش چند سال پیش به خاطر سرطان خون فوت شده. خودشم سرطان داره و باید سینه ش تخلیه بشه.

صحبت ازدواج کردن که میشه مدام تکرار میکنه ده ما دخترا رو ۱۴-۱۵ سالگی شوهر میدن بدبختشون میکنن.

من میتونستم جای اون باشم و اون جای من. دنیا عادلانه نیست. به یکی فرصت رشد میده و به دیگری نمیده.

از کجا معلوم اگر در خانواده من به دنیا نیومده بود یه زن موفق، تحصیلکرده، نامدار و پیشرو نمیشد؟

آدمها رو با در نظر گرفتن جایگاه خودشون قضاوت کنیم. اگر کسی واپسگراست، سنتی و متحجره خیلی وقتا تقصیر خودش نیست. اونچه ما رو از این فرد متفاوت کرده تنها شانس و اقبال بوده، بسیاری از آدمها قربانی محیط و فرهنگ هستن. برای این که با اون محیط و فرهنگ مبارزه کنن و رشد داشته باشن، باید خیلی قوی باشن و همه این قدرت رو ندارن.