بولوت

مفهومی داریم در وطن پرستی پیرامون این که مردم در زمان جنگ تا چه میزان حاضر هستن برای کشور فداکاری کنن؟! بعضن بهش تعهد به پرچم هم میگن. اون تعهد به پرچم و وطن پرستی معمول نه آ! مثالی بزنم! ارمنی های ایران در جنگ 8 ساله تعهد به پرچمشون رو نشون دادن. اما اگر کشور حمله کننده به جای عراق، ارمنستان بود باز همون میزان تعهد به پرچم رو داشتن؟

به شکل آگاهانه‌ای در داخل حکومت داره تلاش میشه برای کاهش این مفهوم مهم! وقتی میگم آگاهانه، منظورم این نیست که خود نظام می فهمه آ! منظورم اینه کسانی در نظام وجود دارند که آگاهانه دارن این کار رو انجام میدن و خود نظام هم دوزاریش نیفتاده!

کشتن بچه های مجروحین و رزمندگان جنگ 8 ساله توسط دستگاه قضا یکی از این کارهاست.* این سینگال رو میده که "ببینید! به کسی که رفته جوونیش رو داده، سلامتیش رو داده هم رحم نمیکنیم."

توی رژیم‌های توتالیتر این اتفاق در طی زمان می‌افته. (مثلن سر ماجرای سوریه علیرغم تبلیغات انقدر نیرو کم آوردن که مجبور شدن مزدور ببرن برای جنگشون. در حالی که اگر 20 سال پیش چنین ماجرایی رخ میداد احتمالن نیازی به استخدام مزدور نبود.) اما این که از داخل حاکمیت چنین سیگنالهایی به مردم برسه اتفاق خطرناکیه و وضعیت ترسناکی از دوگانگی (جنگ قدرت برای جانشینی) و حتی نفوذ در حاکمیت رو نشون میده.

.

.

*مثال‌های زیادی میشه زد! وقتی خبر دیدار ثابتی با جلیلی رو دیدم، وقتی دیدم ثابتی خودش رو میراث دار محمودجون میدونه، متوجه شدم تعارف و ریا رو گذاشتن کنار و به شدت هم قراره افزایش پیدا کنه این مثال‌ها!

بزرگترین دشمن و برانداز ج.ا خودشه.