این تابستون ولیعهد قشنگم در حالی ۱۸ ساله شد که یه رتبه خوب آورده و قراره دومین شریفی خانواده بشه!

چند روز پیش صحبتش بود که این بچه چقدرررررر شیرخوار، کودک و نوجوون خوبی بود. از اون نوزادهایی بود که فکر میکردی نوزاد اگه اینه، بچه داری سختی نداره! ۱۲ تا بچه میاره آدم! البته ما قبلش تجریه ۳ تا بچه با انواع اقسام دردسرهای نوزادی مثل بی خوابی، شیر-غذا نخوردن، کولیک و... داشتیم و میدونستیم این بچه در نوع خودش منحصر به فرده.

بعدشم که بزرگتر شد نه سر خورد و خوراک اذیت کرد، نه شیطونی و دردسر دیگه داشت. همه مراحل رشد کودک رو هم چند ماه زودتر از استانداردش طی کرد! بعد رفت مدرسه خودش بی دردسر درس میخوند، مشق مینوشت و... دانش آموز مرتب، منظم!

خلاصه! این بچه که گلی ست از گل های بهشت در تمام ۱۸ سال گذشته یه ذره دردسر و سختی نداشته برای والدینش، کنکورش رو هم که گل کاشت. قراره بعد از این هم پله های ترقی رو یکی یکی تی بکشه بره بالا.