می‌دونید فرق ما با شما چیه؟ این‌که حداقل یه بخشی از ما در مقابل ظلمایی که بهمون می‌شه صدامون در می‌آد و یه اعتراضی می‌کنیم. یه بخش هرچند کوچیکی از ما تلاش می‌کنن برای رفع این ظلما. شما چی اون‌وقت؟ یه چهارتا امتیاز بهتون دادن و دلتون به اونا خوشه و تشخیص نمی‌دید این امتیازا همه به دلیل تحقیر بی‌نهایتیه که می‌شین.   

اصلن بهتون برخورد که دارن می‌گن مانکنای خیابونم شما رو تحریک می‌کنن؟* من وقتی بهم گفتن ژاکت قرمز نپوش آقایون تحریک می‌شن دلم واسه‌ خودم نسوخت، واسه شما سوخت. از این عصبانی شدم که آقایون باید با این طرز فکر** مخالفت کنن بعد به جاش کیفم می‌کنن. ظاهرن من توانایی این رو دارم که رو خواست دلم برای انتخاب نوع لباس مورد علاقه‌م پا بذارم ولی آقایون توانایی این که جلوی خواست غریزه‌شون رو بگیرن ندارن. آقای محترم خاک بر سری که این تذکر رو شنید سرشو انداخت پایین رفت. من تا همین حالاشم هر حرف تحقیر و توهین‌آمیزی که شنیدم جا به جا جواب دادم. بعد اون که شنید عین گاو سرش رو انداخت پایین رفت. یا توانایی درک این موضوع که شماها رو برابر با یه اندام جنسی متحرک می‌دونن ندارید یا می‌فهمید و صداتون در نمی‌آد یا واقعن همینه و خودتونم قبولش دارید.

کلن خیلی باحالین، به حرزت عباس.

 

*دو حالت داره یا این حرف راسته! که خیلی بی‌چاره‌اید. یا راست نیست که بی‌چاره‌ترید که صداتون در نمی‌آد. در هر دو حالت از من که نه از بچه‌های خودتون که با این همه ابهت، سرپرستشونید(یا خواهید بود) خجالت بکشید. من موندم این موجودی که با رنگ شاد و یه مجسمه تحریک پذیره چرا مدعی هستن که بر دیگران ولایت داره.  

** بعد این آقایونی که خودشونم تایید کننده این نوع طرز تفکر نسبت به خودشون هستن رو من موندم بین کدوم گونه‌ی جانوری باید طبقه‌بندی کرد.