بولوت

مهر پارسال بود. یه جمع بندی داشتم از یک سال قبلش و دیدم پشیمون نیستم. اینجوری نبود که راضی باشم ولی پشیمون نبودم.

به تازگی فهمیدم که پشیمون نبودنم خریت محض بوده. ناشی از نگاه خوش بین و خوش قلبی ذاتی ای که دارم.

تا چند روز پیش میتونستم بگم در این نزدیک به سی سال زندگی فقط یک پیشمونی داشتم. اینجوری نبوده که همه ی کارهام درست باشه اشتباه زیاد داشتم. اشتباه های کوچیک و بزرگ. ولی فقط یه مورد بود که پیشمونی به همراهش داشت. 

امروز باید بگم در این نزدیک به سی سال، سه پیشمونی دارم. دومی برای کاری که آخرش فکر کردم و  گفتم پشیمون نیستم به خاطرش. سومی هم برای این که انقدر دیر فهمیدم باید پشیمون میبودم از اون یک سال.