بولوت

اول از همه این که آقایون محترم چه خبره میبیند یکی پنچر کرده هی بوق بوق میکنید کنارش؟ نمیگید شاید هول بشه تصادف کنه؟ خسارت با لاستیک پنچر رانندگی کردن کمتر از تصادف کردنه. بذارید آدم به راهش ادامه بده!

خب حالا به لطف برادران احساس مسولیت کن! با لاستیک پنچر مواجهه میشیم. یه کاری که میتونیم بکنیم پارک کردن ماشین و با تاکسی ادامه مسیر دادنه. لاستیکم مرد خونه بیاد عوض کنه، من روحم لطیفه و اوخ میشه و این صوبتا. کار دیگه ای که میتونیم بکنیم اینه که بگیم مگه خودم چه مه؟ لاستیک عوض میکنم مثل ماه، هر کس نان از عمل خود خورد منت حاتم طایی نکشد و این صوبتا! البته راه دوم در صورتی که قبلن طریقه استفاده از جک رو یادگرفته باشید ممکنه.

خب تئوری لاستیک عوض کردن اینجوریه که زاپاس رو در میاری. جک رو جا میندازی ماشین رو بلند میکنی. 4 تا پیچ هست اونا رو باز میکنی. دقت داشته باشید که باید دو به باز کرد پیچ ها رو. بعدم به ردیف چیدشون که موقع بستن جا به جا نشن. لاستیک پنچر رو درمیاری، زاپاس رو میندازی سر جاش. پیچ ها رو دو به دو میبندی. زاپاس رو میندازی صندوق عقب و به مسیر ادامه میدی.

منتها وقتی میرسیم به قسمت عملی یه مقدار نیرو لازمه و پیچیدگی هایی به وجود میاد. لاستیکا خیلی سنگینن. فک کنم از خود من سنگین تر بودن. به شدت هم بد بار هستن. جا برا گرفتن و نگه داشتن ندارن، چهار چنگولی باید بچسبییشون. سنگینم که هستن هی لیز میخورن! اصن یه وعضی. لاستیک پنچر علاوه بر سنگینی خیلی هم کثیفه، لباس آدم نابود میشه. جک موقع باز کردن هی وول میخوره یه دست سوم برای نگه داشتنش لازمه. پیچا خیلی خیلی خیلی سفت هستن. نیروی زیادی لازمه برای باز کردنشون، یه جورایی حتی باید جفت پا برید روی آچارچرخ. حتی ممکنه وسط کار پشیمون بشید بخواید برگردید به راهکار اولی، چون فهمیدید روحه رو ول کن! لباستون سیاه شده و بازوهاتون درد گرفته و انگشتتون بریده شده و زیر ظل آفتاب مغزتون داره سوت میکشه! بعد ممکنه شال سرتون باشه بعد هی گوشه های شال بیفته تو دست و پاتون. اگه لاستیک سمت راننده باشه ممکنه چند تا بیمار روانی هم پیدا بشن که محض خوشمزگی و آزار بیان میلیمتری از کنار شما رد بشن، یه بوقی هم محض خالی نبودن عریضه بزنن که نیم متر بپرید هوا! یه چند تا ناخن هم تلفات خواهید داد. در نهایت کثیف و عرق ریزون با کمر نصف شده کار رو تموم میکنید. احتمالن آخر کارم نا نداشته باشید لاستیک پنچر رو بندازید توی صندوق. بعدشم با این سوالات مواجهه بشید که من کیم؟ اینجا کجاس؟ این ماشینه مال کیه؟ من اصلن واسه چی اومده بودم بیرون؟ داشتم میرفتم یا داشتم برمیگشتم؟  ولی همه ش به این که خود آدم تنهایی لاستیک عوض کنه می ارزه.

نکته ی انحرافی این که ملت کمکشون فقط به بوق بوق کردن برای اطلاع رسانی معطوف میشه. موقع عمل که میرسه همه نگاه میکنن و رد میشن! یه عده ام که فقط نگاه نمیکنن همون جور که بالاتر توضیح دادم به طریق ویژه ای رد میشن.